Scope 3-emissies uitgelegd: waarom jouw klant om deze data vraagt
Als een inkoper vraagt naar je energieverbruik of CO2-uitstoot, is dat zelden nieuwsgierigheid. Die inkoper heeft die cijfers hard nodig voor zijn eigen duurzaamheidsrapportage — specifiek voor iets dat "scope 3" heet. Wie begrijpt wat scope 3 is, begrijpt meteen waarom deze vragen steeds vaker en steeds gerichter worden.
De drie scopes van het GHG Protocol
Het Greenhouse Gas Protocol, de internationale standaard achter alle CO2-boekhouding (ook onder CSRD/ESRS E1), verdeelt emissies in drie scopes. Scope 1 is directe uitstoot uit eigen bronnen, zoals bedrijfswagens of een eigen ketel. Scope 2 is indirecte uitstoot van ingekochte elektriciteit en warmte. Scope 3 is alle overige indirecte uitstoot in de waardeketen — van de grondstoffen die een bedrijf inkoopt tot het transport, het gebruik en de afdanking van zijn producten.
Waarom scope 3 zo groot is
Bij de meeste bedrijven, zeker in productie, bouw, logistiek en detailhandel, zit 70 tot 90% van de totale CO2-voetafdruk in scope 3 — dus buiten de eigen muren. Onder ESRS E1 moeten CSRD-plichtige ondernemingen hierover rapporteren als het een materiële categorie is, en dat is scope 3 vrijwel altijd. Zonder betrouwbare data van toeleveranciers kan een groot bedrijf zijn eigen scope 3-cijfer simpelweg niet onderbouwen.
Waar jij als toeleverancier in het plaatje past
Scope 3 bestaat uit vijftien categorieën. Voor de meeste toeleveranciers is categorie 1 (ingekochte goederen en diensten) de belangrijkste: jouw omzet bij die klant is voor hen inkoop, en dus scope 3. Lever je transport, dan val je mogelijk ook onder categorie 4 (upstream transport). Jouw energieverbruik, brandstofgebruik en (in mindere mate) afval en waterverbruik zijn de bouwstenen waarmee je klant zijn scope 3-categorie 1 berekent.
Wat je klant precies nodig heeft
Er zijn twee manieren om scope 3 categorie 1 te berekenen: op basis van uitgaven (jouw factuurbedrag × een generieke branche-emissiefactor) of op basis van jouw eigen, werkelijke emissiedata. De tweede methode is veel nauwkeuriger en telt als "primaire data" — de hoogste kwaliteitsklasse. Elke euro die een klant bij jou besteedt en waarvoor hij jouw eigen cijfers kan gebruiken in plaats van een branchegemiddelde, verbetert direct zijn datakwaliteit. Dat is precies waarom klanten steeds actiever om jouw VSME-profiel vragen: het levert hen bruikbare, herleidbare scope 3-data op, in plaats van een ruwe schatting.
Veelgestelde vragen
- Wat is scope 3 in eenvoudige taal?
- Scope 3 zijn alle CO2-uitstoot die een bedrijf niet zelf veroorzaakt, maar die wel het gevolg is van zijn activiteiten — bijvoorbeeld de uitstoot bij toeleveranciers die grondstoffen of diensten leveren. Voor de meeste bedrijven is dit de grootste emissiecategorie.
- Moet ik als MKB-toeleverancier zelf een scope 3-rapportage opstellen?
- Nee. Als MKB-bedrijf hoef je zelf geen CSRD-rapportage of scope 3-analyse te maken. Je klant heeft alleen jouw eigen scope 1- en 2-data (energieverbruik, brandstofgebruik) nodig om zijn eigen scope 3 categorie 1 te berekenen.
- Waarom is mijn energieverbruik relevant voor de scope 3 van mijn klant?
- Jouw energieverbruik en directe uitstoot vormen de basis waarmee je klant kan berekenen hoeveel CO2-uitstoot samenhangt met wat hij bij jou inkoopt. Levert hij die data zelf niet aan, dan gebruikt zijn systeem een generieke branche-schatting die vaak veel hoger uitvalt dan de werkelijkheid.
- Is het invullen van een VSME-profiel hetzelfde als scope 3-rapportage?
- Niet precies, maar een VSME-profiel levert wel exact de datapunten (energie, emissies, brandstofverbruik) die een klant nodig heeft om zijn scope 3 categorie 1 te onderbouwen met primaire in plaats van geschatte data.
Bouw je VS-profiel (voorheen VSME) eenmalig op
Maak een account aan en begin vandaag.
Geen wachtwoord nodig — u ontvangt een inloglink per e-mail.